Melany D'Fonseca | Diastase?!
814
single,single-post,postid-814,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-9.5,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12,vc_responsive

Diastase?!

Tijdens je zwangerschap of bevalling kan er van alles gebeuren; denk aan bekkeninstabiliteit, striae, aambeien, uitscheuren, inknippen en ga zo maar door.. Er kan van alles gebeuren, maar wat krijg ik; een ‘diastase’. Een diaswatte? Ja je leest het goed ‘een diastase’. Het kan goed kloppen dat je hier nog nooit van hebt gehoord, want er is ontzettend weinig bekend over deze klacht. Veel vrouwen hebben er last van zonder dat ze het weten. Heb jij ook een bolle buik die maar niet weggaat hoeveel je ook traint, gezond eet of dieet en last van rugklachten? Lees dan gauw verder! In deze blog vertel ik over Diastase en lees je hoe je er vanaf kan komen.

Na mijn bevalling wilde ik, zodra het weer mocht, trainen om de laatste kilo’s eraf te krijgen. Tijdens een (zelf aangevraagde) controle check werd er door de verloskundige gevoeld of mijn rechte buikspieren weer op de goede plek zaten. Wat was ik blij dat de verloskundige zei dat het er heel goed uit zag en dat ik het sporten per direct weer mocht oppakken. Fanatiek als ik ben ging ik er dezelfde dag nog voor, maar moe als ik was had ik er de dag erna al geen zin meer in. Ach, rustig opbouwen toch?! Toch bleef ik doorzetten. De tijd verstreek en de kilo’s vlogen eraf, maar als ik naar mijn buik keek bleef ik telkens een klein bolletje zien. Dat bolletje frustreerde mij, want ik trainde hard om het weg te krijgen. Inmiddels woog ik 4 kilo minder dan voor mijn zwangerschap, maar het bolletje bleef. Ik had al vaker het gevoel dat er iets niet klopte, maar hey de verloskundige zei dat alles goed was dus daar gaan we dan maar vanuit. Hoppa, gewoon doortrainen! Een jaar later zag mijn buik er raar uit. Zelfs het inhouden van mijn buik hielp niet meer en zorgde er juist voor dat er gekkere vormen zichtbaar waren. Van de voorkant viel het allemaal wel mee. Vooral van de zijkant zag je het. Na wekenlang op Google te struinen las ik over Diastase en ik wist meteen dat ik dat had. Doordat je rechte buikspieren uit elkaar (vaak als gevolg van een zwangerschap) zijn puilen je maaginhoud en darmen naar buiten en dat verklaart het bolletje. Daardoor kan je zelfs 5 maanden zwanger lijken ondanks dat je niet zwanger bent (inclusief alle vragen/felicitaties van mensen die niet hebben geleerd dat je dit niet uit jezelf moet vragen). Ontzettend frustrerend! Zelf heb ik het geluk gehad dat ik niet zwanger leek, maar aan de andere kant is het daardoor ook moeilijker te diagnosticeren.

Na deze ontdekking besloot ik op zoek te gaan naar een fysio die ervaring heeft met diastase en de diagnose kon vaststellen. Het was niet makkelijk te vinden, maar uiteindelijk kwam ik uit in Alphen aan de Rijn bij fysiotherapeut Miriam Hockx. Eenmaal aangekomen bij de fysio kleed ik mij uit. Ik sta voor de fysio en het eerste wat ze zegt; ja hoor ik zie het al. Je hebt een diastase. Voor mij was het heel fijn om dit eindelijk (15 maanden na de bevalling) bevestigd te hebben. Nu ik wist wat het was wist ik ook wat ik kon doen om er af te komen. Het is echt maatwerk; bij elke oefening wordt er gekeken of er geen kegelvorm op je buik tevoorschijn komt en of de oefening je buikspieren dichter bij elkaar brengt. Ook ademde ik verkeerd en heb ik de buikademhaling geleerd. Inmiddels doe ik de meegekregen oefeningen 2.5 maand en is het flink verbeterd! De spieren zijn al dichter bij elkaar en de onderliggende buikspieren in mijn onderbuik zijn steviger. Mijn buikje is al de helft minder bol en het belangrijkste ik heb geen zware rugpijn meer!!

In Amerika is de term diastasis rectis wel heel erg bekend, maar hier in NL niet. De trend babyshower en gender reveal party vond ik erg leuk en deed ik vrijwillig aan mee, maar deze trend had van mij niet gehoeven! Ik hoop dat ik met mijn verhaal andere vrouwen die hier mee te maken hebben kan helpen. Inmiddels train ik heel anders en zal ik er altijd rekening mee moeten houden dat ik er weer last van kan krijgen. Tijdens elke oefening voel ik of het mijn buikspieren dichter bij elkaar brengt en als dat niet het geval is stop ik direct. Gelukkig weet ik nu wat ik heb, hoe ik het bij mezelf kan voelen/checken, hoe ik het weer weg kan trainen en kan ik mezelf tijdens een eventuele volgende zwangerschap hiervoor beschermen. Dit had ik graag eerder willen weten, maar ik ben blij dat ik sommige lezers nog op tijd kan waarschuwen. Zwaar tillen en vooral de manier waarop je tilt is heel erg belangrijk. Tijdens een zwangerschap kan het ook helpen om een buikband te dragen.

Hoe kan je checken of je last hebt van een diastase? Ga op je rug liggen met opgetrokken knieën. Zet je vingers van beide handen onder elkaar op het peesblad, in het gebied net boven je navel. Til je hoofd en schouders op waardoor je buikspieren spannen, beweeg met je vingers een heel klein beetje van links naar rechts en voel de randen van je buikspieren en daartussen hoe breed het kuiltje van het peesblad is. Is de ruimte groter dan 1 cm dan heb je last van een diastase.

Er zijn nog veel te weinig specialisten op het gebied van diastase. Verloskundigen, doctoren, fysiotherapeuten en personal trainers zouden naar mijn mening dit allemaal moeten (her)kennen. Voel je vrij om deze blog te delen zodat zoveel mogelijk mensen kennis hierover kunnen opdoen of er eindelijk achter kunnen komen waarom zij hun buik niet plat krijgen. Op deze website kan je informatie vinden over diastase en locaties in NL vinden waar je terecht kunt. Ook kan je contact opnemen met Miriam Hockx via miriam@mickx.fit

Liefs,
Melany

2 Reactie's
  • Miriam Hockx
    Geplaatst op 22:58h, 21 maart Beantwoorden

    Wow, mooi Melany! Je bent onwijs goed bezig en een prachtige moeder

    Met lieve groeten van “de fysio uit Alphen aan den Rijn” #corerehab #integratedcorework

    • melany
      Geplaatst op 11:52h, 22 maart Beantwoorden

      Dankjewel! We zijn een topteam 😉 Ik ga nog hard aan de slag en dan zie ik je begin april weer. Hopen dat het dan weer flink verbeterd is..

      Tot dan!

Geef een reactie