Melany D'Fonseca | Ziek in Curaçao
796
single,single-post,postid-796,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-9.5,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12,vc_responsive

Ziek in Curaçao

Wat een nachtmerrie.. Ziek zijn op vakantie. Niet allemaal tegelijk, maar één voor één. Wat keken we uit naar deze vakantie; kerst vieren in de zon. Een droom die eindelijk in vervulling gaat! En natuurlijk lekker uitrusten en heerlijke qualitytime met ons gezinnetje. Het lekker uitrusten hadden we een beetje verkeerd ingeschat.. Met een kindje op vakantie betekent namelijk niet echt uitrusten, maar om 6.30 uur opstaan en bezig zijn tot minstens 20 uur. Daarna als Damian slaapt is het tijd voor papa en mama. Tijd die wij invullen met slapen, omdat we zo kapot zijn van de dag. Soms vallen we al op de bank in slaap, maar als we geluk hebben redden we het nog om in bed te slapen.. In deze blog vertel ik jullie over onze vakantie in Curaçao.

Letterlijk alles ging mis deze vakantie. Het begon al in Nederland toen we op weg waren naar Schiphol. Als we de reisbuggy in de auto willen laden komen we erachter dat de buggy nog bij onze gastouder Liza ligt. Oh nee paniek!! Het is 06.30 in de ochtend dus Liza ligt natuurlijk nog te slapen. Na flink wat gestalk kunnen we eindelijk naar binnen. Vol goede moed vertrekken we richting Schiphol! Alles gaat vlekkeloos en het ziet ernaar uit dat we onze vlucht dit keer makkelijk halen! Voor de meeste normaal, maar voor ons telkens weer een uitdaging. Ook dit keer hebben we weer ons hele hebben en houden bij ons. Eenmaal achter de douane blijkt dat de draagzak nog in de bak ligt bij de bagage controle. Snel haast Geovanni zich om de draagzak op te halen. Tijdens het scoren van nieuwe boeken en wat likeur (toen dachten we nog dat we tijd hadden voor lezen en cocktailavondjes) laten we onze koffers per ongeluk achter na het afrekenen. Ook de koffers zijn snel weer terecht, maar pfff dat was wel weer goed stressen!! In het vliegtuig blijkt dat de reiswiegjes bezet zijn terwijl er ons een beloofd is. De stewardess regelt een extra stoel voor ons! Dat is dan weer een gelukje:) De vlucht verloopt eigenlijk prima op wat turbulentie na. Damian slaapt niet, maar is rustig en vermaakt zich goed met het meisje dat achter ons zit. Als we landen vliegen we opeens weer omhoog. Er staat nog een vliegtuig op de landingsbaan waardoor we nog even moeten circuleren boven Hato AirPort. Dan is het zover; We zijn geland op (rainy) Curaçao!

We nemen een taxi naar ons resort en zijn blij met de mooie en ruime suite die we hebben. Damian zit direct in het ritme van Curaçao doordat hij in het vliegtuig niet sliep dus dat komt goed uit! De dag erna blijven we bij het hotel en vermaken ons in het zwembad. Althans.. ik heb het ijskoud en wil het water daardoor zo min mogelijk in. En dat terwijl het 28 graden is! Telkens voel ik mij zieker en zieker worden en heb ik meer kippenvel. De dagen erna zijn zo erg dat ik op dag 5 niets meer kan doen dan liggen in bed en slapen. In plaats van aan de Pina coladas zit ik al dagen aan de paracetamol en hot coldrex. Ondanks dat ik er niets aan kan doen voel ik mij toch schuldig tegenover Geovanni & Damian dat de vakantie zo moet verlopen. Wanneer ik een douche neem stroomt het water over zonder dat ik het in de gaten heb. Het water stroomt door het hele huisje en hierdoor glijdt Damian achterover en komt terecht op zijn achterhoofd. Hij huilt eventjes, maar verder lijkt er niets aan de hand. De dag erna wil hij niet eten, spuugt hij en oogt hij suf. Toevallig is er op dat moment een arts aanwezig en gaan we de volgende ochtend vroeg naar het ziekenhuis voor een consult. Eenmaal aangekomen in het ziekenhuis leeft Damian helemaal op. Hij oogt actief, vrolijk en hij eet weer! De arts doet wat testjes en de uitkomst is gelukkig positief. Zelf voel ik mij nog steeds niet goed en leg aan de arts uit wat ik heb. Na wat vragen constateert hij dat ik waarschijnlijk het Zika virus te pakken heb. “Meer dan uitrusten en paracetamol slikken kan je niet doen. De een merkt er niets van en de ander is minstens een week flink goed ziek”. Zelf zit ik er een beetje middenin, want de dag erna voel ik mij wonderbaarlijk wat beter!

De vakantie kan nu echt beginnen! We gaan naar Cas Abou en Grote knip, maar Damian vindt het strand maar niets. Hij doet er alles aan om het zand niet te hoeven aanraken en de wilde golven zijn ook niet aan hem besteed. Vervolgens komen we erachter dat we ook nog geld zijn kwijtgeraakt op het strand waardoor wij het strand ook maar niks vinden. We besluiten te vertrekken en voortaan naar de aangelegde stranden zoals Mambo Beach of Jan Thiel te gaan. Die avond wordt Geovanni ziek en dat houdt “gelukkig” maar 1 dag aan.

De laatste 3 dagen in Curaçao zitten we alle drie weer helemaal goed in ons vel. We genieten achtereenvolgens bij Mambo beach, Papagayo beachclub en de laatste dag vermaken we ons bij de infinity pool bij beachclub Saint Tropez. Drie dagen lang nippend aan de pina coladas en zelfs tijd om een boek uit te lezen. Zo moet een vakantie zijn! Damian durft op de laatste dag zelfs het zand aan te raken! Weer een overwinning erbij die nu in Aruba goed van pas komt;) Al met al hebben we uiteindelijk toch goed kunnen genieten en lachen met zijn drietjes. We hebben genoten van mooie plekjes, strandjes en zonsondergangen, lekker gegeten en gesmuld van lekkere ijsjes. Damian is ontzettend gegroeid tijdens de vakantie en het is heerlijk om hem zo te zien genieten!! Ondanks de dagelijks voorspelde regen hebben we toch voornamelijk zon gehad en een lekker kleurtje gekregen. Tot zo ver onze avonturen hier!

Fijne feestdagen allemaal en alvast een gelukkig en gezond 2017 gewenst! Liefs Mel

IMG_2520

Geen reactie's

Geef een reactie