Melany D'Fonseca | Peuterpuberteit
772
single,single-post,postid-772,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-9.5,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12,vc_responsive

Peuterpuberteit

Slaan, krabben, haren trekken en bijten. Nooit gedacht dat een kindje van 15 maanden dat bij mij zou doen. Laat staan mijn eigen kindje, mijn meest kostbare bezit! Blijkbaar bestaat er zoiets als de peuterpuberteit en die kan zelfs heftiger verlopen dan de ‘normale’ puberteit (hoe is dat mogelijk?!) Vreselijker zijn dan dat ik als puber gedaan heb? Hopelijk heb ik dat mijn moeder niet aangedaan, want dan heeft ze toch wat met mij meegemaakt.. En alsof het allemaal niet genoeg is heb je ook nog de kleuterpuberteit. Als de kleuter en of peuter puberteit heftig zijn valt de puberteit meestal mee. Althans dat zeggen ze..

Pff best wennen hoor dit! 15 maanden lang ben je alleen maar bezig met liefde liefde en nog eens liefde geven aan je baby. Je verzorgt en voedt je kindje en bent alleen maar bezig met kusjes en knuffels geven. En dan begint het echte opvoeden en moet je opeens grenzen gaan stellen en klappen ontwijken (hij is echt super snel!) In mijn buik en de periode na zijn geboorte had hij zijn vuistjes vaak dicht bij zijn gezicht en maakte we regelmatig de grap dat hij later een boxer zou worden.

Inmiddels zie ik er echt niet meer charmant uit. Mijn gezicht zit vaak onder de krabben en mijn haar bestaat uit allemaal korte plukjes. Door het haar uitval na de zwangerschap had ik hier al last van, maar het getrek aan mijn haar maakt het er niet beter op. Zeggen dat hij dat niet mag doen vindt hij alleen maar leuk. Hij doet het schaterend dan gerust nog een keer en nog een keer en nog een keer. Negeren helpt ook niet. Het enige wat een beetje werkte was hem neerzetten op de grond terwijl ik aangaf wat hij niet mocht doen en wat ik graag wilde dat hij wel deed. Even later pakte ik hem dan weer op. Dat is eigenlijk telkens een gok; de ene keer doet hij het niet meer en de andere keer wel.

Ik begreep er niks van toen hij hiermee begon en dacht dat het iets eenmaligs was.. Maar de weken gingen voorbij en Damian bleef ermee doorgaan. Bij mezelf merkte ik dat ik telkens gefrustreerder raakte, omdat ik niet begreep waar het vandaan kwam en niet wist of dit wel normaal was. Mijn ouders en vriendinnen gaven aan dat het een fase is en dat het vanzelf weggaat. Ik hoopte het, maar helemaal zeker was ik nog niet.. Damian sliep opeens veel later, werd een aantal keer in de nacht wakker terwijl hij allang doorsliep en opeens werd hij al wakker om 5.45 i.p.v. 09.00 uur. Damian heeft altijd wel last gehad van zijn sprongetjes (mentale groei), maar die komen alleen in het eerste jaar voor toch?

Ik besloot toch maar even te Google en kwam al gauw uit bij de 15 maanden sprong oftewel de peuterpuberteit.. Artikelen, ervaringsverhalen, forums van alles kwam voorbij en ik herkende ons er precies in! Dit in combinatie met de geruststelling van mijn familie en mama-vriendinnen gaven mij de rust om het weer te kunnen handelen. Ik vaar nu lekker mee met het ritme van Damian, laat hem alles lekker ontdekken en blijf duidelijk grenzen aangeven zonder zelf gefrustreerd te raken vanbinnen. Als hij niet in zijn eigen bedje wil pak ik hem bij me en blijf niet eindeloos proberen om hem toch in zijn eigen bedje in slaap te laten vallen. Het is tenslotte een fase.. Of het nou de 4 doorgekomen tandjes zijn waar het aan lag of dat het de rust zelfe (ahum) in mij is… inmiddels gaat het een stuk beter! Hoe heftig de echte pubertijd er dan uit gaat zien, zien we dan wel weer!

Heeft jouw kindje ook last (gehad) van de peuterpubertijd? Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen.

Liefs,
Mel

2 Reactie's
  • Japke
    Geplaatst op 06:28h, 22 november Beantwoorden

    Oh oh die (peuter)pubertijd! Ik herinner mij dat ik een kopstoot kreeg van mijn zoon met zijn harde hoofd. Verder herinner ik mij vooral het ‘nee’ zeggen op alles. Inmiddels heb ik er eentje die de écht pubertijd min of meer voorbij is, eentje die er nog in zit en eentje bij wie het bijna komen gaat. Dan lijkt het of de verschillende fases gewoon in elkaar overlopen en er dus geen rust is. Toch gaat het allemaal weer voorbij. De beste remedie, vooral bij de tieners, is volgens mij proberen erom te lachen terwijl je je kind voorspiegelt wat er gebeurt…

    • melany
      Geplaatst op 22:46h, 27 november Beantwoorden

      Haha herkenbaar! Hier is ook alles NEE! Laatst zei ik: Ik hou van je en toen zei hij Naajj terwijl hij zijn hoofd schudde dus ik zei jawel ik hou wel van je! en hij weer Neeheeeejjjj terwijl hij zijn hoofd weer schudde. Moet dan zo lachen om hem. Zo dat lijkt me ook pittig zeg..3 x achter elkaar dealen met de puberteit, maar gelukkig gaat het inderdaad weer allemaal voorbij 🙂

Geef een reactie