Melany D'Fonseca | Huisloos
788
single,single-post,postid-788,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-9.5,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12,vc_responsive

Huisloos

Twee hele weken bij je schoonmoeder doorbrengen.. Voor menig vrouw (en man) denk ik een grote nachtmerrie! Gelukkig is dit in mijn geval niet zo. In deze blog ga ik jullie vertellen hoe het komt dat wij twee weken bij mijn schoonmoeder moesten verblijven.

Wegens een lekkage in onze badkamer kwamen er loodgieters langs om de oorzaak te bepalen en de lekkage te verhelpen. Ze zouden het probleem direct aanpakken en het zou dezelfde dag nog klaar zijn. Wat blijkt; het is erger dan verwacht dus de hele badkamer moet vervangen worden! En wel per direct! Oja, dan konden we wel even twee weken niet douchen en naar het toilet. Nou gatverdamme dan kijk ik wel of ik ergens anders kan verblijven.. Zo gezegd zo gedaan. Op dat moment dachten we alleen maar aan een oplossing. Tussen het gebonk en geboor door pleegden we wat telefoontjes om zo hopelijk een slaapplek te bemachtigen. Binnen no time wisten we gelukkig dat we bij mijn schoonmoeder konden verblijven, superlief! De loodgieters hadden inmiddels een draagbare Dixi toilet MIDDEN in onze woonkamer neergezet, maar daar wilde ik nog niet dood op worden gevonden, bah! Zelfs een festival toilet is uitnodigender. Ik vind het maar een vies ding en ben blij dat we gewoon bij mijn schoonmoeder terecht konden.

Zelf heb ik er moeite mee als ik mijn eigen spullen niet om mij heen heb. Daarom neem ik altijd maar zoveel mogelijk mee. Je weet immers nooit wanneer het van pas komt. Ook kan ik nu echt nog niet weten wat ik over een week precies aan wil. Dus hoppa de ene na de andere schoenen pak ik in en dat geldt ook voor mijn kleding, tassen en ga zo maar door. Inmiddels begin ik aan de 5e tas en ik voel mij toch wat ogen branden in mijn rug. Net alsof ik dat niet voel ga ik door met inpakken. Misschien kom ik er dan nog mee weg?! Een paar seconden later wijst Geovanni mij op het feit dat we maximaal twee weken bij zijn moeder in Amsterdam logeren. We gaan niet op vakantie en als we iets nodig hebben dan zijn we binnen 20 minuten weer thuis om het op te halen. ‘Ja, maar toch’ stribbel ik tegen. Dan is het toch handiger als ik het nu meeneem? Dat scheelt ook weer benzine :D! Normaal denk ik daar niet echt aan, maar nu komt het smoesje wel goed van pas. Snel ga ik door met inpakken. Het voelt bijna als een kwestie van leven of dood. Als een gek smijt ik spullen in de tas. Bang dat ik ieder moment tegen gehouden wordt.. Met 7 zakken vol kleding, schoenen, verzorgingsartikelen, babyspullen, sieraden en de inhoud van onze koelkast vertrekken we richting mijn schoonmoeder. Best gek hoe snel alles gegaan is, maar op dat soort momenten moet je maar snel schakelen en flexibel zijn. (ahum)

Mijn schoonmoeder Sherida ontvangt ons zoals altijd met open armen. We hebben een kamer voor onszelf met een tweepersoons bed en een campingbedje voor Damian. Stiekem ben ik best benieuwd hoe Damian daarop zal reageren. Het is een bekende, maar toch ook andere omgeving voor hem dan ons eigen huis. In het begin valt hij dan ook met moeite in slaap, maar na een paar nachtjes is hij helemaal gewend. We worden 2 weken lang ontzettend verwend met o.a. lekker eten, gezelligheid, gewassen kleren, veel hulp met Damian en nog zoveel meer. Het lijkt wel vakantie!
Damian vindt het heerlijk en geniet van alle aandacht. De tijd vliegt best snel waardoor het al snel weer tijd is om afscheid te nemen.

De badkamer is helemaal nieuw, maar ons huis zit onder de witte poeder. Ik vroeg nog aan de loodgieters of ik alles moest afdekken, maar dat was niet nodig. Na flink wat schrobben kunnen we dan eindelijk weer ons huisje in. De dixi toilet staat inmiddels in onze gang (we komen er maar niet vanaf..) ’s avonds tover ik een lekkere maaltijd op tafel; Pasta met garnalen, spekjes en spinazie in roomsaus. Ik dek de tafel, steek geurkaarsjes aan en schep het eten op. Maar wat blijkt; Geovanni is in slaap gevallen en is met GEEN mogelijkheid wakker te krijgen! Ik begrijp het wel het is inmiddels al 22.30(welkom tot het ouderschap) en hij moest de afgelopen week elke dag om 6.00 uur op zijn werk zijn. Na mijn romantisch eenmans diner kruip ik gauw naast hem. Wat is het toch ook weer fijn om in je eigen huisje te zijn. Lieve schoonmoeder en oma ontzettend bedankt dat we bij jullie mochten verblijven en dat jullie ons zo in de watten hebben gelegd. I love you both so much!

Liefs Mel

 

2 Reactie's
  • Sellina
    Geplaatst op 19:04h, 28 november Beantwoorden

    Heel leuk geschreven. Keep up the good work

    • melany
      Geplaatst op 23:44h, 12 januari Beantwoorden

      Thnx lieverd! <3 xxx

Geef een reactie